بالاخره رسیدم به دنیای دیجیتال! چهار روز جاده نوردی و بوی نم و هوای مرطوب کلی حالم رو بهتر کرده. یه کار تحویلی منتفی شده و دو تای دیگه رو گذاشته بودم واسه این هفته، انجام می شه ایشالا! حالم خوبه. همه چی هم آرومه. فعلا! نمی دونم چرا علی رغم مجموع اخبار نگران کننده ای که داره می رسه نیشم بازه و حالم خوبه. خوبم دیگه. چی کار کنم. دست خودم نیست.

*

*

*

مرسی واسه همه ی تعریف های اون روز، اونایی که شنیدم و اونایی که حواسم پرت بود و بعد برام تعریف کردن. مرسی واسه حمایتی که کردین. واسه نگاه های گرمتون، که باعث شد صدام کمتر بلرزه و بتونم متنم رو بخونم. واسه همه اش.

*

*

*

یه سال در میون که میاد شوک وارد می کنه. دفعه ی قبل نه، قبلترش کلی واکنش روانی و جسمی نشون دادم، دقعه ی قبل یه خورده به هم ریختم، اما زیاد جدی نبود. این بار عین شوخیه، حتی از فکر کردن بهش خنده ام می گیره!!!