به وقت پریروز

کامنتهام باز بود. روزی شونصد بار وبلاگمو باز می کردم که ببینم کسی چیزی برام نوشته یا نه. دیروز روی پست آخری یکی کامنت گذاشت. فاصله ی بین دیدن «شما یک کامنت دارید!» تا باز شدن صفحه انقدر هیجان زده شدم و ضربان قلبم بالا رفت، که بالکل بیخیال کامنت داشتن شدم.
خلاص!